«جلال آل احمد» سیّد زاده ای که یکی از چهره های محبوب، منفور و بعضن مغضوب جریان روشنفکری ایران می باشد، نویسنده ای که انواع عوالم و فعالیت های اجتماعی را آزموده، از جمله کسانی است که افراط و تفریط هایی فراوان در حبّ و بغضش به کار رفته است و این حب و بغض های شدید و ضعیف مسلما ریشه در سنّت شرقی ثنویت محض (سیاهی و سپیدی یا اهورا و اهریمن یا گؤی تانری و تپه گؤز) دارد.